CZAS I ŻYCIE

Czas i życie tworzą parę…
Jak małżeństwo wieloletnie.
Połączeni z sobą… węzłem…
Nikt i nigdy go nie przetnie!

Aż do śmierci oczywiście…
Stwierdza ktoś stojący z boku-
Rację masz! No nie sawsiem!
Lepiej pomyśl! Nie… prorokuj!

Życie to stan… organizmów…
Czas natomiast jest… zjawiskiem!
Z tego właśnie połączenia…
Jest na Ziemi… tyle istnień!

Istnień ludzkich i zwierzęcych…
W tym są również ptaki… ryby…
A we florze… łąki, lasy…
I królestwo nowe… grzyby!

Czas wraz z życiem… tworzą parę!
Której nie da się rozłączyć!
A gdy kiedyś to się stanie…
(…) Na tych słowach wolę… skończyć…

HISTORIA JAK KOŁO…

Od tysięcy lat… go znamy…
Jest pomocne nam niezmiernie.
Czyżby więc historia nasza…
Bierze z niego przykład wiernie?

Chodzi mi o… wydarzenia…
Generalnie te… tragiczne…
Które koło zataczają…
Można rzec by… że cyklicznie!

A historię kocham wręcz…
Przeczytałem wiele lektur…
Ale klęsk nie mogę strawić!
Może brak mi… intelektu?

Decydenci zawsze mądrzy…
Z opozycją drą wciąż koty…
Łączy ich… jedynie strach!
Gdy u bram już… obce roty!

I historia tak się toczy…
Jak to koło… przysłowiowe!
Zatrzymajmy go już wreszcie!
Tylko jak? Zachodzę w głowę!

Może wsadźmy kija w szprychy…
Wszak umiemy to już czynić!
I to koło… wyhamujmy!
Po co się nawzajem… winić!

ZAISTE… AZALIŻ…

Brzmi pięknie i poetycko…
Tak jakby z innej epoki…
Skądinąd wyrazek… nacisku…
Wżdy przeca… zaiste głęboki!

Już pewnie wiecie… dlaczego?
Już pewnie wiecie też… po co?
Tych słów często używam…
Bo te… aż w zdaniach bulgocą!

Bulgocą swoim znaczeniem…
Wzmacniając tym siłę… wyrazu!
… Która w zdaniu jest… rychtyk…
Jak rama… każdego obrazu!

To partykuła kochani…
Lubię jej w wierszach używać!
Ponieważ… podkreśla treść myśli…
W dodatku tyż… taka prawdziwa!

CHCE SIĘ WYĆ!

Chce się wręcz z niemocy… wyć!
Co się teraz z ludźmi dzieje!
Brak współczucia… obojętność…
Świat popada… w beznadzieję!

Czy to wszystko przez… szatana…
Który wkradł się w nasze życie?
Czy też może przez egoizm…
I przez jego… znieczulicę?

Boże! Ratuj nas przed diabłem…
Który pragnie zdławić pokój!
My pragniemy żyć w miłości!
Zniknij diable w piekła mroku!

Wkrótce wiosna… bzy zakwitną…

Łąki zaczną wabić kwiatem…
Znów będziemy się uśmiechać…
I żyć w zgodzie jak… brat z bratem!

Skupmy dziś się… nad nieszczęściem…
Wyciągajmy dłoń pomocną…
Która… gdy się w pięść zaciśnie…
Wkrótce stanie się… wyrocznią!

Wiesław Lickiewicz