fot. Jolanta Maria Dzienis


_
Opowiem Ci

Milczeniem ust opowiem Ci wszystko,
gdy razem ze mną zechcesz pomarzyć.
Gdy tylko znów znajdziemy się blisko,
opowiem sercem, co by mogło się zdarzyć.
II
Opowiem Ci baśń haftowaną frasunkiem,
ściegami tęsknoty z głębi mej duszy.
Opowiem wszystko mych dłoni rysunkiem,
opowiem wzrokiem, który Cię wzruszy.
III
Opowiem Ci wszystko nostalgią jesieni,
słowami skrytymi w zapachu kasztanów.
Opowiem wszystko, choć nic to nie zmieni,
opowiem pięknie kwiaatami platanów.
IV
Nie będę dotykał Twych smukłych dłoni,
lecz chciałbym Cię spotkać jeszcze choć raz.
Bym ból utopił w spokoju toni,
wystarczy chwila, którą mi dasz.
V
Opowiem Ci wszystko obłokiem myśli,
którym otulam swoją samotność.
Nie mogę inaczej wszak sen się nie ziści,
bo sny mają w sobie niezmierną ulotność.
VI
Wiem, że pojmiesz treść tego wiersza,
odkryjesz dla siebie stan mego ducha.
Głęboko go ukryj na dnie swego serca,
niech tam zostanie, niech nikt go nie słucha.

Jan Gumbisz