Słuchać muzyki umie każdy, ale ilu z nas potrafi muzykę usłyszeć? Kto kiedykolwiek zatrzymał się, by poczuć melodię?

Dużo czarnych winylowych płyt z jaskrawymi kolorowymi środkami, fot. pixabay.com

Świat bez muzyki nie byłby taki sam. Nie umiem sobie tego wyobrazić, tak samo jak nie potrafię opisać dnia bez słońca, plaży bez wody czy książki bez słów. „Wciąż pamiętam, gdy ta muzyka sprawiała, że się uśmiechałem”*, śpiewa Don McLean. „Dzień, w którym umarła muzyka”** nie obraca świata o sto osiemdziesiąt stopni, ale zmienia dusze ludzi. Melodia wywołuje nostalgię i właśnie o to chodzi. Muzyka jest czymś, co wzbudza emocje, co sprawia, że ludzie tańczą lub zastygają w bezruchu.

Muzyka jest wszędzie. W radiach, słuchawkach, w krokach na chodniku, w gotowaniu. Jest tam, gdzie są ludzie. Zatem łatwo jest jej słuchać, ale problem pojawia się, gdy chcemy ją zobaczyć. Oczywiście, możemy pójść na koncert, obejrzeć teledysk, przeczytać nuty. Ale czy te doświadczenia byłyby takie same w kompletnej ciszy?

Żeby oglądać muzykę, trzeba ją usłyszeć. Trzeba zrozumieć jej sens, melodię, słowa, przekazywane przez nią emocje. Każda piosenka jest historią. Każdy dźwięk uczuciem. Muzyka nie wymaga oczu, żeby ją zobaczyć.

* ”I can still remember how that music used to make me smile” – American Pie, Don McLean, album American Pie 1971 r.

** „The day the music died” – American Pie, Don McLean, album American Pie 1971 r.

Tekst powstał w ramach warsztatów ,,Podstawy dziennikarstwa obywatelskiego” organizowanego przez Stowarzyszenie Szukamy Polski i 100-lecie Kobiet

Patrycja Klimuk
dziennikarka-juniorka
Podlaska Redakcja Seniora